| DaDaR's profile[-ดาด้าจัง-]PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
September 14 โหะๆ รถล้มแหะเมื่อวันที่ 13 กันยายน 07 เวลา 22.00 น.
กลับจากมหาลัยโดยรถมอไซด์รับจ้าง เส้นทางจากเกษตร-บ้าน ต้องใช้ถนนเกษตร-นวมินทร์ ถนนที่อันตรายติดอันดับ เนืองจากมีรถขับเร็ว
เมื่อรถมอไซด์ขับมาได้ครึ่งทางแล้ว บริเวณทางขึ้นสะพานข้ามแม่น้ำ รถมอไซด์ได้เบี่ยงเข้าขวา ต่อท้ายรถกะบะ แต่ทว่า รถกะบะนั้นบรรทุกอะไรซักอย่างที่ยาวๆ คล้ายต้นไม้ ที่หุ้มอะไรซักอย่างไว้ ดังนั้นรถมอไซด์จึงถูกไอต้นไม้นั่น เกี่ยวสะกิดเสียหลัก และล้มลงทางขวา ไถลกับพื้นประมาณ 5 เมตร ขณะนั้นเราก็ได้เกาะติดคนขับรถมอไซด์ไว้ เรา คนขับรถ และมอไซด์ ไถลมาด้วยกัน ในมือเราถือกระเป๋าสองใบ เราปล่อยในระยะไถล 2 เมตรแรก ขณะที่รถหยุดแล้วเรารีบหันหลังมองว่าจะมีรถเหยียบเรารึป่าว ถึงมีก็หลบไม่ทัน แต่ก็อยากดูวินาทีความเป็นความตาย หลังจากนั้นก็ลุกขึ้นนั่งพับเพียบ กระโปรงถลกขึ้นมาข้างบน มีพ่อหนุ่มหล่อจากไหนไม่รู้ลงมาเพื่อช่วยเรา ถามว่าน้องเปนไงบ้าง ลุกไหวมั้ย ไปรพ.รึป่าว ตอนนั้นไม่ได้ตอบอะไรเพราะอึ้ง แต่รู้ว่าตัวเองไม่ได้เป็นอะไร ไม่ได้เจ็บ ไม่มีอะไรหัก แค่แสบแผลที่ถลอก แล้วก็ลุกขึ้นเดินไปข้างทาง ตำรวจมาถึงอย่างรวดเร็ว ถามว่าบ้านอยู่ไหน นั่งมอไซด์กลับไปไหวมั้ย ในใจก็นึกอยู่ยังจะให้กลับด้วยมอไซด์อีกหรือว่ะ? แล้วก็บอกออกไปว่า ไปส่งให้หน่อยได้มั้ยคะ ไม่อยากนั่งมอไซด์แล้ว แต่คุณตำรวจบอกว่า ผมมากับแฟนผมครับ ไอเราเลยต้องนั่งมอไซด์คันเดิมกลับบ้าน ขึ้นมอไซด์ หันไปมอง คุณตำรวจมาด้วยรถมอไซด์นี่หว่า ไอเราก็นึกว่ามารถยนต์ ชิ หน้าแตกเลยตรู
สรุปว่า วันนั้นไปใส่ ชุดนิสิต กระโปรงสอบ กับเสื้อช๊อปของคณะ ที่สุดแสนจะหนา ต้องขอขอบคุณมันเป็นอย่างมาก เสื้อหนาๆกับกระโปรงหนาๆได้หุ้มร่างกายไว้ จึงได้รับเพียงแผลถลอก ที่ข้อศอกขวา และต้นขาด้านขวา ถลอกจนเห็นเนื้อขาวๆ
สุดท้ายนี้ต้องขอขอบคุณพระเจ้าเป็นอย่างมาก วินาทีนั้นคนที่นึกอยากขอบคุณมากที่สุดคือพระเจ้า พระเจ้าน่ารักมากๆ ที่ช่วยดาไว้ ขอบคุณพระเจ้าที่ ไม่ได้ล้มลงด้านซ้าย ไม่งั้นหน้าคงคว่ำ แล้วไหล่ด้านซ้ายที่เคยหลุดก็อาจจะหลุดอีก ขอบคุณพระเจ้าที่ไม่มีรถมาเหยียบซ้ำ และขอบคุณพระเจ้าที่ยังให้ดามีลมหายใจ
ขอบคุณค่ะ Comments (2)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://babyjeda.spaces.live.com/blog/cns!A42765BBBC8A5682!916.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
